T.Love

tlove1

Był luty `82, w Polsce panował stan wojenny. Próby nowo powstałego zespołu Teenage Love Alternative odbywały się w wolno stojącej willi Darka Zająca (Zając), dzięki czemu nie było problemów z patrolami ZOMO. Poza Zającem dobrze grającym na organach, nikt inny nie miał bliższej styczności z instrumentami. Zygmunt Staszczyk (Muniek) z racji pewnego doświadczenia wokalnego w grupie Atak przekształconej później na Opozycje zajął miejsce frontmana i basisty. Januszowi Konorowskiemu przypadła gitara, a perkusja zrobiona z książek i zeszytów została dla Jacka Wudeckiego (Słonia).

Zespół koncertował w częstochowskich liceach a także w Domu Kultury na Stradomiu na tzw. Punk Arenie. Latem `82 odbyła się sesja nagraniowa na koncert jarocinski, niestety zespół nie zakwalifikował się. Jesienią Muniek zaczął studiować polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, a Słoniu ekonomie w Krakowie. Próby nie mogły już odbywać się tak często. Pierwszy płatny koncert odbył się w listopadzie `82. Honorarium wynosiło 400zł. plus nocleg w orbisowskim hotelu.

Wiosną `83 odbyła się kolejna sesja nagraniowa do Jarocina, tym razem zespół miał więcej szczęścia. Poza tym T.Love Alternative wygrał festiwal w Malborku, dzięki czemu mógł zagrać koncert finałowy. Koncert ten był niezwykły głównie dlatego, że chłopcy pojawili się na nim w stanie nietrzeźwym, grupa musiała być siłą usuwana ze sceny, jednak to przyniosło im jeszcze więcej fanów.

Przed koncertem w Jarocinie `83 Muniek porzucił gitarę basową, a jego miejsce zajął pierwszy w zespole profesjonalny muzyk Jacek Śliwiński. W Jarocinie nie udało im się zakwalifikować do pierwszej dziesiątki. Pod koniec roku doszedł drugi gitarzysta - Wojtek Wierus, którego pół roku później zastąpił Andrzej Zeńczewski. Latem 1984 T.Love wystąpił na FAMIE w Świnoujściu, po raz drugi na Festiwalu Nowej Fali w Toruniu i w Jarocinie, tylko ze tym razem poza konkursem.

W Jarocinie `84 zespół nagrał swój pierwszy album - Nasz Babylon. W marcu 1985 zespół nagrywał w profesjonalnym studiu utwór Zabijanka na składankę Tonpressu Jeszcze młodsza generacja. Przy okazji za łapówkę w ciągu 5 godzin nagrali materiał na swój drugi nieoficjalny album - Chamy idą.

Latem `85 T.Love wystąpił na dwóch dużych festiwalach - Rock w Opolu i Rock Arena w Poznaniu. Do Poznania w ogóle nie dojechali z powodu zatrzymania Muńka i Słonia przez MO za przewożenie zbyt dużej ilości alkoholu. Natomiast do Opola dotarli, ale w stanie nietrzeźwym. Być może właśnie dzięki tej akcji jeszcze tego roku zespół wystąpił w roli gwiazdy w Jarocinie. W grudniu od zespołu odszedł Janusz Konorowski, a zastąpił go Rafał Włoczewski.

W grudniu `87 T.Love Alternative oficjalnie zmienia nazwę na T.Love. Odchodzi Słoniu i zastępuje go perkusista Kobranocki - Piotr Wysocki. Wiosną `88 wydają pierwszy oficjalny album - Miejscowi - live. Latem koncertują razem z DAAB`em w Związku Radzieckim.

Rok po wydaniu Miejscowi - live ukazuje się drugi oficjalny album - Wychowanie. W czerwcu `89 T.Love zagrał ostatni koncert w starym składzie, ale już bez Andrzeja Zenczewskiego. Muniek wyjeżdża do Anglii, T.Love się rozpada...

Po powrocie Muńka zespół zawiązał się na nowo w nowym składzie. Ze starego T.Love pozostał tylko wokalista. Już pierwsza płyta nowego zespołu wydana w `91r. odniosła wielki sukces. Album Pocisk miłości, a dokładniej piosenka Warszawa osiągnęła szczyt ogólnopolskiej listy przebojów programu III Polskiego Radia. O utworze tym Muniek mówił tak: Napisałem to w Londynie na emigracji - czułem nostalgię, zawsze się z tego śmiałem, a tu siedziałem w barze, zmywałem gary i zamarzyły mi się kapusta, bigos i polskie Boże Narodzenie. Śmiałem się kiedyś, że tacy faceci jak Norwid i Mickiewicz rozrywali żyły na emigracji, a tu i mnie dopadło. Jak przypomniałem sobie tę Warszawę, studia, czas, który minął. (...) Pamiętam, był totalnie zajęty piątek w knajpie "Parks" przy stadionie Arsenalu. To była modna knajpa, z dobrą szamką, bez majkrołejwu. Zmywam gary i nagle mi się układa - Za oknem zimowy zaczyna się dzień, zaczynam kolejny dzień życia - czułem, że muszę to zapisać, bo mi zniknie. Szef kuchni, grubas Mark, który mnie lubił, pozwolił mi iść do kibla, powiedziałem, że chcę się odlać. Wziąłem serwetkę czy papier toaletowy i napisałem pierwszą zwrotkę i początek drugiej w toalecie. Resztę dopisałem już w pokoju, po pracy. Była tam gitara mojego kolegi Marka Majakowskiego, ułożyłem szkieletową linię basu - słynne dźwięki: pusta, piąty i siódmy próg. Wiedziałem teraz, że jak wrócę, to muszę zmontować na nowo zespół.

Rok `92. Do sklepów trafia King, drugi album nowego T.Love, jeszcze lepsze piosenki, jeszcze większy sukces. Świetne teksty, a także niesamowita gitara Janka Benedka sprawia, iż ten album niektórzy fani wręcz kochają. W `93 roku T.Love wystąpił zarówno na festiwalach w Sopocie i Opolu, jak też w Żarnowcu i po raz piąty Jarocinie, gdzie był jedną z głównych gwiazd koncertu finałowego oglądanego przez 18.000 osób. Rok później po raz ostatni uległ zmianie skład zespołu. Odszedł gitarzysta Benedek, któremu nie podobał się obecny skład.

W tym samym roku zespół wydał składankę I love You na której znalazło się aż 19 (a na kasecie 16) piosenek. Nowymi utworami był Syn miasta oraz tytułowa I love You. Pod koniec 1994r. do sklepów trafił jeszcze jeden album - Prymityw. Przez starych fanów zespołu, Prymityw jest określany jako ostatni powiew punku w T.Love. Niestety kolejne płyty zespołu są już nieco wolniejsze, mniej punkowe, a bardziej popowo-rockandrollowe.

Latem `95r. zespół wydał jeszcze składankę, a właściwie reedycje starych hitów z przed 10 lat - Częstochowa 1982-85. Patrząc z perspektywy czasu, jest to jakby pożegnanie z punkiem.

Kolejny rok przynosi kolejny album - Al Capone, mimo iż prawie nie przypomina starego T.Love, cieszył się dużym uznaniem (wśród nowych fanów). Wprowadzał coś zupełnie innego, duże urozmaicenie instrumentalno - wokalne sprawiło, że Al Capone zyskał wielu zwolenników.

Rok 1997. Duży sukces Al Capone był pestką w porównaniu z tym, co osiągnął kolejny album - Chłopaki nie płaczą. Sukces tej płyty jest śmieszny z dwóch względów. Największą aprobatę zyskała piosenka, która znalazła się na płycie dla żartu. Mowa tu o tytułowej piosence, w której T.Love parodiuje boysband. Drugą sprawą jest sukces piosenki Jest super, jest to diametralnie inny utwór od tytułowej, a jednak cieszył się prawie tak samo dużym uznaniem jak Chłopaki nie płaczą. Mimo iż Jest super nie jest jakimś tam banalnym utworkiem, wyrażanie widać w nim tą lekkość jaką T.Love chciał przekazać w całym swym albumie. Jest to ironiczny utwór pełen goryczy, z powodzeniem Muniek mógłby go zaśpiewać ciężkim, zachrypniętym głosem, tak jak np.: Pocisk miłości, jednak tak nie zrobił...

Rok po premierze Chłopaki nie płaczą do sklepów trafiła składanka Best.Love, na której znalazło się 17 czołowych piosenek, granych prawie na każdym koncercie, plus 2 nowe. Album miał uświadomić nowych fanów, że T.Love to nie tylko Chłopaki nie płaczą, miał też dać zespołowi trochę więcej czasu na nagranie następnej płyty.

Dwunastym oficjalnym albumem T.Love jest Antyidol. Płyta została nagrana w Anglii, jej realizatorem był Niel Simons. T.Love nagrywał w studiu Protocol, gdzie swoje single nagrywali między innymi Blur, Suede czy Placebo. Antyidol wyróżnia się nieco ostrzejszym brzmieniem, jest mniej instrumentów jednak dźwięki są bardziej zdecydowane. Teksty są po prostu genialne. Mimo iż nie ma na niej zdecydowanych hitów, album nie odniósł sukcesu komercyjnego, jest to płyta, którą naprawdę warto mieć.

W listopadzie 2001 ukazał się kolejny album - Model 01. Album ten niestety nie jest kontynuacją Antyidola. Tym razem T.Love dał swoim fanom jasno do zrozumienia - najważniejszy jest sukces rynkowy. Do nagrania albumu zostało zaproszonych wielu dobrze znanych na scenie muzycznej gości, m.in. Kazik, Kayah, Fisz, Smolik... Modela promuje aż 5 singli, utwór "Nie, nie, nie" został uznany za piosenkę roku 2001, a T.Love grupą roku. Album uzyskał też status "Złotej Płyty".

W październiku 2002 została wydana reedycja 2 pierwszych albumów T.Love i 2 nagrań podziemnych (w postaci bonusów) - Wychowanie razem z Nasz bubelon oraz Miejscowi Live razem z Chamy idą. W Listopadzie odbył się koncert jubileuszowy z okazji 20-lecia istnienia T.Love przed którym odbył się największy zlot fanów T.Love organizowany przez fanklub Teenage Love Alternative. W grudniu została wydana płyta DVD i kaseta VHS ze wszystkimi teledyskami T.Love, dodatkowo na DVD znalazły się fragmenty różnych koncertów i inne dodatki.

Na początku 2003 ukazała się płyta ze ścieżką dźwiękową do filmu Superprodukcja. T.Love nagrał specjalnie na nią 2 utwory. Dodatkowo na płycie znalazły się 2 debiutanckie kawałki Jarka Polaka. We wrześniu odbyły się 2 ważne koncerty - Punk Rock Later, na którym zespół wystąpił w składzie z przed 15 lat oraz koncert w Londynie. W tym samym miesiącu ukazał się singiel Polish boyfriend promujący długo oczekiwany koncertowy album T.Live, który na sklepowe półki trafił 9-tego listopada. Na płycie znalazło się 21 utworów z koncertu jubileuszowego w 2002r. oraz 3 nowe studyjne utwory.

W roku 2004 zespół zagrał po raz drugi na Przystanku Woodstock na którym nakręcił koncertowe DVD.
Również w tym roku Muniek wystąpił w 2 głosnych duetach... z Krzysztofem Krawczykiem oraz z hip-hopowym zespołem Zipera.
W maju 2004 zadebiutował swoim solowym albumem perkusista T.Love - Sidney Polak, jego płyta osiągneła ogromny sukces.

W październiku 2005 zespół wszedł do studia nagrać swój kolejny album.
"I hate rock'n'roll" miał być powrotem do rock'n'rollowych korzeni, od których zespół mocno odstąpił na ostatniej studyjnej płycie (Model 01).
Do współpracy zostali zaproszeni byli muzycy T.Love - Janek Benedek, Andrzej Zeńczewski, Janusz Knorowski.
W grudniu nakładem Magic Records ukazała się solowa płyta gitarzysty - Jacka Perkowskiego.

24 marca 2006 długo oczekiwana płyta "I hate rock'n'roll" ujrzała światło dzienne.
Dzień prędzej koncertem w warszawskiej Stodole zespół rozpoczął dużą trasę koncertową, promującą nowy album. Na tym koncercie miał też miejsce kolejny zlot fanów zespołu, organizowany przez fanklub Teenage Love Alternative.

 

Album "I hate rock’ n’ roll", podobnie jak inne wydawnictwa T.Love, uzyskał wkrótce status Złotej Płyty.

Album "I hate rock’ n’ roll", podobnie jak inne wydawnictwa T.Love, uzyskał wkrótce status Złotej Płyty.
Lata 2006-2007 należały do bardzo intensywnych koncertowo, kapela była prawie non stop w trasie… Bardzo duża ilość koncertów w Polsce okraszana była coraz intensywniejszymi występami w Europie. W tamtym czasie T.Love często grywał na wyspach brytyjskich, w Irlandii, a na jesieni 2006 po raz kolejny wybrał się do USA.
Pod koniec roku, nakładem Agory, ukazało się wydawnictwo dvd "I hate rock’ n’ roll live - Najmniejszy Koncert świata". Podczas tego koncertu zespół zagrał dla fanów w rekordowej liczbie… dziesięciu osób. Byli to słuchacze Radia Roxy fm, wybrani drogą konkursu-losowania. Także i to dvd osiągnęło status Złota.
Klubowa trasa "I hate rock’ n’ roll", na przełomie jesieni i zimy 2006, była ostatnią z udziałem Jacka Perkowskiego. Perkoz opuścił zespół w grudniu 2006, bezpośrednio po koncercie w radiowej Trójce, na Myśliwieckiej. Już od dawna relacje pomiędzy nim, a Muńkiem nie były najsłodsze; ostateczną decyzję o rozstaniu podjął Muniek.
Początek 2007 roku to intensywne poszukiwanie gitarzysty, następcy Perkoza… Po przesłuchaniu kilkunastu kandydatów, wiosną 2007, wyłoniono ostateczną czwórkę, spośród której miał zostać wybrany ten jeden.
W grupie finałowej znaleŸli się: Piotr Czajer z kapeli Bohema, Łukasz Lach z łódzkiego L-Stadt, Krzysiek Rychard z warszawskiej kapeli indie Phantom Taxi Ride, oraz Janek Pęczak z nieznanej szerzej reggae’ owej orkiestry The Relievers, będący jednocześnie synem Mirka Pęczaka – przyjaciela Muńka i recenzenta jego pracy magisterskiej na polonistyce U.W.
Ostatecznie to Janek dołączył do zespołu, na jesieni 2007, i gra z T.Love do dziś.
W listopadzie 2007 band wyruszył w kolejną klubową trasę koncertową, promującą, tym razem, oficjalną biografię zespołu, napisaną przez Magdę Patryas, wieloletnią przyjaciółkę kapeli. Książka ukazała się nakładem wydawnictwa Lampa i Iskra Boża, kierowanego przez ex-sąsiada i przyjaciela Muńka, Pawła Dunina Wąsowicza, wydawcy m.in. książek Doroty Masłowskiej oraz miesięcznika literackiego Lampa.
Rok 2008 to początek czteroletniej, zespołowej pracy nad "Old is Gold", a także odnowienie muzycznych relacji z ex-gitarzystą T.Love, Jankiem Benedekiem, współtwórcą takich hitów jak: Warszawa i King.
Finałem tej współpracy był, nagrany w 2009, a wydany w marcu 2010, pierwszy solowy album Muńka zatytułowany, po prostu, Muniek.
Płyta Muniek przyniosła trzy mocne single: "Tina", "święty" oraz zaskakujący duet z Anną Marią Jopek, zatytułowany "Dzieje Grzechu". Album Muniek, wydany nakładem Sony Music, również pokrył się Złotem, a zespół Muniek, w składzie: Zygmunt Staszczyk – głos, Jan Benedek – gitary, głos, Michal Marecki – klawisze, Jacek Szafraniec – bas, z dwoma perkusistami: Budzikiem i Ułanem zagrał ok. 40-tu koncertów w całej Polsce i zakończył swą działalność na jesieni 2011.
W tym samym czasie T.Love nie próżnował, występując jak zwykle bardzo intensywnie. W listopadzie 2008 ukazał się podwójny album składankowy "LOVE LOVE LOVE - THE VERY BEST.LOVE" z największymi hitami grupy, wzbogacony o dwie premierowe piosenki: tytułową "Love Love Love", autorstwa Janka Knorowskiego z T.Love Alternative, oraz "Prawdziwe życie", autorstwa tzw. "nowego", czyli Janka Pęczaka.
Wcześniej, latem 2008, band zagrał duży telewizyjny koncert na Festiwalu Top Trendy, z okazji swojego 25-lecia. Gośćmi byli muzycy z wszystkich wcześniejszych składów kapeli, oraz specjalnie zaproszeni: Staszek Sojka i Adam Nowak (Raz Dwa Trzy). Całość zarejestrowała Telewizja Polsat.
Ogólnie, w latach 2008-2009, dużo się działo koncertowo – kapela, poza regularnymi już wizytami na wyspach brytyjskich i w Irlandii, zagrała również we Francji, Norwegii, Austrii i Holandii. Przez ten cały czas T.Love odbywał także intensywne próby, szlifując materiał na "Old is Gold", który już wtedy jawił się albumem dwupłytowym.
We wrześniu 2009 Muniek został laureatem Nagrody im. Mateusza święcickiego "Mateusze Trójki" – "za 25 lat niezależności, niespożytej energii, młodzieńczego entuzjazmu, wierności sobie i swojej muzyce", jak uzasadnia kapituła.
Na jesieni 2010, nakładem Agory, ukazało się dvd koncertowe Muniek, dokumentujące występ solowego składu, w krakowskiej wytwórni Alvernia Studios.
W tym samym mniej więcej czasie lider T.Love postanowił wskrzesić na moment stary skład T.Love Alternative. Owocem tego wskrzeszenia są dwa wydawnictwa SP Records, z początku 2011: podwójne cd "Częstochowa 19822011", oraz dvd z częstochowskiego koncertu TLA w Klubie Zero, zatytułowane "100 proc. Live".
Wiosną 2011 T.Love Alternative zagrało też mini trasę klubową, oraz nagrało w Słabym Studio dwa premierowe kawałki: "Gorączka 2011", oraz "Chrystus Tesco i nic".
Rok 2011, pełen koncertów – m.in. po raz kolejny w USA, w Szwecji i w Holandii, czy też w legendarnej Londyńskiej sali Shepherds Bush Empire – zespół zakończył wydaniem boxu "T.Love Story", obejmującego całą dotychczasową dyskografię bandu, wzbogaconą o bonus zawierający trzy premierowe utwory, w tym singlowe "Polskie Mięso", oraz niepublikowane demówki i koncertówki z lat 1999-2009.
Sylwestrowy duży koncert na Wrocławskim Rynku był wejściem T.Love w nowy rok 2012.
Rok EURO 2012 T.Love rozpoczął mocnym akcentem koncertowym. Był jednym z pięciu zespołów z krajowej czołówki inaugurującym Stadion Narodowy w Warszawie, arenę otwarcia tego wielkiego piłkarskiego turnieju.
Od stycznia do kwietnia 2012, w rodzimym Tarchostudio zespół odbył około 80 prób, które stanowiły ostatni etap przygotowań do zarejestrowania "Old is Gold", chyba najtrudniejszej płyty w 30-letniej historii T.Love, a jednocześnie pierwszego od 6 lat nowego albumu kapeli. Nagrania i miksy, z małą przerwą na mecze EURO 2012 trwały od kwietnia do sierpnia 2012.
W międzyczasie zespół obchodził hucznie swoje 30-lecie, uświetniono je dwoma dużymi koncertami.
Pierwszy odbył się 6 maja w Częstochowie na Placu Biegańskiego, największym placu w rodzinnym mieście Muńka. Koncert ten, zatytułowany "Częstochowa gra Muńka", oglądało ponad 10 tysięcy ludzi. Na scenie, obok głównego bohatera, wystąpili zaprzyjaŸnieni z nim artyści - m.in. Martyna Jakubowicz, Adam Nowak, Marek Piekarczyk, Staszek Sojka, Titus, czy Grabaż.
Drugi koncert odbył się w czerwcu 2012 na 49 Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, gdzie wraz z T.Love także wystąpili wyśmienici goście, tacy jak: Kora, Artur Rojek i John Porter. Podczas tej imprezy zespół otrzymał, pierwszą w swojej historii, platynową płytę – za sprzedaż albumu "LOVE LOVE LOVE - THE VERY BEST.LOVE" z 2008 roku. Całość była rejestrowana i wielokrotnie emitowana przez TVP.
Pierwszy singiel "Poeci umierają", pilotujący "Old is Gold", z ciekawym teledyskiem, wyreżyserowanym przez Jacka Kościuszko, ukazał się we wrześniu br.
Premiera albumu miała miejsce 16 paŸdziernika 2012.
Ponad dwumiesięczną trasę, promującą "Old is Gold", a obejmującą 21 koncertów, T.Love zakończył uroczystym, świątecznym występem w Trójce, w studio im A. Osieckiej. Był to koncert specjalny, podczas którego zespół otrzymał Złotą Płytę za sprzedaż ponad 15 tysięcy egzemplarzy nowego albumu. Do dziś, w sposób legalny, weszło w jego posiadanie około 20 tysięcy osób.
Koncert Trójkowy był ostatnim występem kapeli przed prawie 1,5 rocznym urlopem.
2012 okazał się dobrym rokiem dla bandu, a album "Old is Gold" i jego sukces szczęśliwym podsumowaniem 30-letniej historii kapeli. T.Love zamierza wrócić do grania wiosną 2014, wyjątkiem będzie jeden występ publiczny w 2013 – listopadowy koncert w warszawskiej Stodole, z okazji 50-tych urodzin Muńka.
W 2014, z okazji 20 rocznicy wydania albumu "Prymityw" – zrealizowanego już w składzie z Majcherem, a uznanego przez fanów za bazowy – T.Love planuje specjalną zremasterowaną reedycję tej płyty, wzbogaconą o 5-6 premierowych kawałków, które zarejestruje za rok.
Tak więc, jak zwykle, będzie się działo......widzimy się po urlopie!